(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 28)
ข้าสงสัยมาตลอด
เรื่องความแค้นระหว่าง พ่อแม่เจ้ากับวังบุปผา
หากเจ้าไม่ติดขัดอะไร ข้าอยากไปกับเจ้าด้วย
ได้สิ ข้าจะติดขัดอะไร
ว่าแต่ พ่อของเจ้ามีนามว่าอะไรหรือ
พ่อข้าหรือ
ชายผู้มีนามระบือไปทั่วยุทธภพ
รูปงามที่สุดในใต้หล้าหาผู้ใดเปรียบ
เจียงเฟิง
"เจียงเฟิง" หรือ
ข้าเคยได้ยินมาว่า
เขาอ่อนโยน กิริยามารยาทงดงาม
ไม่มีหญิงใดในโลก ต้านทานรอยยิ้มเขาได้
เขาตายอย่างไรหรือ
ข้าไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด
รู้เพียงว่า
พ่อข้าถูกฆ่า ด้วยน้ำมือของชายชื่อเจียงฉิน
และประมุขแห่งวังบุปผา
แล้วเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับ จอมยุทธ์เยี่ยนอย่างไร
ท่านลุงเยี่ยน เป็นพี่ชายร่วมสาบานของพ่อข้า
หลังช่วยข้าแล้ว เขาถูกหลอกให้ไปที่หุบเขาคนโฉด
เขาถูกพวกคนโฉดทรมาน และไม่รู้สึกตัวมานับสิบปี
พักหลังพออาการของเขาดีขึ้น พวกคนโฉดเลยพากันหนีออกจากหุบเขา
เขากลับคืนสู่ยุทธภพในครั้งนี้ เพื่อชำระความแค้น
ประมุขวังบุปผาฆ่าพ่อแม่ของเจ้า
จอมยุทธ์เยี่ยนเป็นลุงเจ้า
สองประมุขวังบุปผาเป็นท่านป้าของข้า
ดูแล้วเราคงต้องห้ำหั่นกัน อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
ถ้าข้าไม่ฆ่าเจ้า เพราะท่านลุงเยี่ยนสั่ง
ข้าก็ฆ่าเจ้าเพื่อท่านป้าข้า
เราเกิดมาเพื่อเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน
ถือว่าเป็นโชคชะตา ที่พิเศษไม่เหมือนใครแล้วกัน
ดังสุภาษิตว่า "ยามหายนะใกล้เข้ามา
เราย่อมหวั่นวิตก
แต่เมื่อยังไม่เกิด จงมีความสุขกับปัจจุบัน"
ข้าไม่ได้เรียนมาสูง เลิกอวดรู้ได้แล้วน่า
พูดให้มันง่ายๆ หน่อย
"อนาคตไม่แน่นอน จงกินดื่มให้สำราญเถิด"
ดื่มหรือ
ไม่มีปัญหา
ข้าคอแข็งจะตาย
จะว่าไป วันนี้เจ้าต้อง ไปไหนมาไหนกับข้านะ
ทำไมล่ะ
วันนี้วันเกิดข้า
"วันเกิด" หรือ
วันที่แปดเดือนหก วันนี้ไง
เจ้าเกิดวันไหน
ข้าไม่รู้ว่าตัวเองเกิดวันไหน
เจ้าไม่รู้ว่าตัวเองเกิดวันไหนหรือ
เจ้าไม่เคยฉลองวันเกิดเลยหรือ
ไม่เคยเลย
ไม่เคยกินหมี่อายุยืนด้วยหรือ
ทุกคนพากันอิจฉาที่เจ้าสูงส่ง
แต่ชีวิตเจ้าพลาดอะไรไปเยอะเลยนะ
ข้าชักสงสัยแล้วว่าเจ้าโตมาอย่างไร
เอาแบบนี้ดีไหม
ไหนๆ วันนี้เป็นวันเกิดข้า ถือเสียว่าเป็นวันเกิดเจ้าด้วยเลย
มาฉลองด้วยกัน ดีไหม
เราจะฉลองวันเกิดกันอย่างไร
หมี่ได้แล้ว
เชิญท่านทานให้อร่อย
ในวันเกิดน่ะนะ
สิ่งสำคัญที่สุดคือการกินหมี่อายุยืน
กับไข่หนึ่งฟอง
มันอาจดูเยอะ แต่จริงๆ แล้วมีหมี่แค่เส้นเดียว
"เส้นเดียว" หรือ
เจ้าไม่เคยได้ยินหรือ
"กินหมี่จากต้นถึงปลายเส้น แล้วจะแข็งแรงเยี่ยงวัว
กินหมี่จากต้นถึงปลายเส้น แล้วแม่นางจะไม่ต้องกังวลอีกเลย"
ข้าเข้าใจแล้ว
ตามหลักโหงวเฮ้ง
ยิ่งร่องเหนือริมฝีปากยาว อายุก็ยิ่งยืนยาว
หากของใครยาวเกินหนึ่งชุ่น อาจอยู่ได้เกินร้อยปี
ความยาวของเส้นหมี่ แทนความยาวของใบหน้า
มิน่าคนถึงกินเส้นหมี่ยาวๆ ในวันเกิด
เจ้าหัวเราะอะไร
ฮวาอู๋ชเว
เจ้าเอาแต่อ่านตำราอยู่ในวังบุปผา จนเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ
ถ้ากินหมี่เส้นยาวทำให้ใบหน้ายาว และชีวิตยืนยาวขึ้น
แล้วเกิดกินเส้นหมี่ยาวแปดชุ่นเข้าไป
ก็มีร่องยาวแปดชุ่นกันพอดีสิ
พอเถอะ มากินกันดีกว่า
ฮวาอู๋ชเว
เจ้าแพ้แล้ว
ยอดเยี่ยม
ทำไมข้าถึงคิดไม่ถึงนะ
เจ้านี่พิลึกคนชะมัด
เดินหมากแพ้แต่กลับดีใจนัก
นี่ เล่นกับข้าหน่อยสิ
ไม่ได้เจ้าค่ะ
หากท่านประมุขรู้เข้า นางไม่ไว้ชีวิตข้าแน่
แต่เล่นหมากล้อมคนเดียว มันน่าเบื่อนี่
คุณชายใช้มือคนละข้าง เล่นแต่ละฝั่งสิเจ้าคะ
หากข้ามีน้องชายสักคนก็คงดี
น้องชาย ข้าจะใช้หมากสีขาวนะ
ท่านพี่ ข้าจะใช้หมากสีดำ
ตอนเด็กๆ ข้าเล่นหมากล้อมคนเดียว
ข้ามักจะจินตนาการว่า มีน้องชายสักคนมาเล่นเป็นเพื่อน
วันนี้ความฝันของข้าเป็นจริงแล้ว
ถ้าเจ้าอยากเล่นหมากล้อมเมื่อไหร่ ก็มาหาข้าได้เสมอ
หากเจ้าไม่กลัวแพ้น่ะนะ
- อีกตาดีกว่า - เดี๋ยวก่อน
ตานี้ใครแพ้ต้องดื่มเหล้าหนึ่งไห
"หนึ่งไห" หรือ
เถ้าแก่ ขอเหล้าสิบไห
ได้ขอรับ
เยี่ยมเลย
มาเล่นกัน
เอาไปสิ
อีกหนึ่งสิ่งสำคัญที่ต้องทำในวันเกิด
คือการลอยกระทงแล้วอธิษฐานขอพร
ทำไมเราต้องอธิษฐานด้วย
ข้าเกือบลืมไป
เจ้าโตมาในวังบุปผา
เจ้ามีทุกอย่างที่ต้องการ
ไม่ต้องอธิษฐานขอสิ่งใด
แต่ตอนนี้เจ้าไม่ได้อยู่วังบุปผา
เจ้าไม่มีสิ่งใดที่ปรารถนาเลยหรือ
ปกติเจ้าอธิษฐานขออะไร
ที่ข้าขอหรือ
ต้องเป็นอะไรที่สุดยอดอยู่แล้ว
อย่างเช่น
ขอให้ได้กินอาหารอันโอชะ จากผืนดินและท้องทะเลทั่วหล้า
ขอให้ได้แต่งงานกับหญิงสาวไร้เดียงสา ใจดี และน่ารักที่สุดในโลก
มา มาลอยกระทงกันดีกว่า
แล้วก็อธิษฐาน
เจ้าขออะไร
แล้วเจ้าล่ะ ขออะไร
บอกของเจ้ามา แล้วข้าจะบอกของข้า
ถ้าเจ้าไม่บอก ข้าก็ไม่บอก
เจ้าชักจะหัวหมอขึ้นแล้วนะ
อย่าหนีนะ
เจียงเสี่ยวหยู
(วังบุปผา)
ท่านพี่ มีอะไรหรือ
ฮวาอู๋ชเว ไม่เพียงไม่ฆ่าเจียงเสี่ยวหยู
ทั้งสองคน...
ยังกลายมาเป็นสหายกัน
เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร
ช่วยด้วย
นั่นใคร
เจ้าเป็นใคร
ป้ายนี้แทนตัวประมุขวังบุปผา
ไม่ทราบข้าควรเรียกท่านอย่างไร
ท่านถง
คารวะ ท่านถง
ยืนขึ้น
ตอบข้ามา
ตอนเจ้าออกมาจากวัง ท่านประมุขบอกเจ้าว่าอย่างไร
ให้ข้าสังหาร ชายที่ชื่อเจียงเสี่ยวหยู
เจ้าได้ทำหรือยัง
ข้า...
รับไป
เขา...
- คือเจียงเสี่ยวหยูหรือ - ใช่แล้ว
เช่นนั้นก็ดี
ฆ่าเขาซะ
หากเจ้าไม่ปรารถนา จะฆ่าคนที่ไม่มีทางสู้
ก็จงคลายจุดเขาเสีย
สหายข้า ข้ารู้อยู่แล้วว่า เจ้าต้องมาช่วยข้า
นี่ เจ้าเป็นใครน่ะ
ใส่หน้ากากมาหลอกคนกลางดึกเช่นนี้
ฮวาอู๋ชเว เจ้ารออะไรอยู่
ข้ายังฆ่าเขาไม่ได้
เจ้าลืมคำสั่งท่านประมุขแล้วหรือ
คำสั่งท่านประมุข ข้าไม่มีวันลืม
เพียงแต่เราตกลงจะประลองกัน ในอีกสามเดือน
ก่อนจะถึงเวลานั้น ข้ามิอาจฆ่าเขา
บังอาจขัดขืนคำสั่งท่านประมุขหรือ
คำสั่งท่านประมุขมิอาจขัดขืน แต่ข้าผิดคำสัญญาไม่ได้
ต่อให้ท่านป้าทั้งสองอยู่ตรงนี้ ข้าก็จะไม่ยอมผิดคำพูดแล้วฆ่าเขา
ขัดหลักคำสอนของวังบุปผา และทำให้ท่านป้าทั้งสองผิดหวัง
ที่เจ้าไม่ยอมฆ่าเขา ไม่ใช่เพียงเพราะข้อตกลง
แต่มีเหตุผลอื่นใช่ไหม
ไม่ใช่
เช่นนั้นแล้ว ฮวาอู๋ชเว ไม่ต้องรอถึงสามเดือน
ข้าขอสั่งให้เจ้าฆ่าเขาเสียตอนนี้
ขออภัย ข้ามิอาจทำตามคำสั่ง
นี่ เจ้าปีศาจเฒ่าอัปลักษณ์
เขาบอกว่าอีกสามเดือนไง ทำไมไม่อดทนรอหน่อย
เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ
เจ้าปีศาจเฒ่าอัปลักษณ์
ทำไมล่ะ ข้าพูดผิดหรือ
เจ้าไม่กล้าเผยใบหน้าตนเอง แสดงว่าต้องอัปลักษณ์มาก
เจ้าลักพาตัวข้าเข้าป่ามากลางดึก
แล้วยังบังคับให้เขาฆ่าข้า
ถ้าไม่ใช่คนบ้า ก็ต้องเป็นปีศาจ
แค่สามเดือนเจ้าก็รอไม่ไหว
หรือว่า...
เจ้าแก่เกินจะรอไหวแล้ว
อีกสามเดือนก็อยู่ไม่ถึงหรือ
เจ้าเด็กบ้า เจ้าว่าอะไรนะ
ชะตาเจ้าสองคนถูกลิขิตมาแล้ว
คนหนึ่งจะต้องตายด้วยน้ำมือของอีกคน
อย่างไรวันนั้นก็จะต้องมาถึง
การแสดงอันน่าตื่นตา ย่อมคุ้มค่าที่จะรอชม
ได้ ข้าจะรออีกสามเดือน
แปลว่าท่านตกลงแล้วหรือ
เอาล่ะ เจ้าไปได้แล้ว
แล้วเขาล่ะ
เขาต้องอยู่ก่อน
ท่านจะกักตัวเขาไว้หรือ
ตลอดสามเดือนนี้ ข้าจะคุ้มครองเขาจากภัยอันตราย
ไม่ให้ได้รับบาดเจ็บแม้เพียงนิด
หลังจากสามเดือน ข้าจะส่งตัวเขาให้กับเจ้า
ท่านผู้อาวุโส
แย่จังเลยนะ ที่เจ้าต้องลำบากมาคุ้มครองข้า
การคุ้มครองคนอย่างเจ้า ไม่ลำบากข้าเลยสักนิด
เจ้าไม่รู้อะไรเสียแล้ว
ข้าคือคนโฉดที่สุดจากหุบเขาคนโฉด
คนมากมายในยุทธภพรอฆ่าข้าอยู่
นอกจากฮวาอู๋ชเว คนอื่นไม่มีสิทธิ์ฆ่าเจ้า
อย่ามั่นใจนักเลย
เดี๋ยวจะอับอายขายหน้าเอา
คนที่ทำข้าอับอายได้ ไม่มีใครมีลมหายใจอีกแล้ว
ดีเลย เช่นนั้นในสามเดือนนี้ ข้าจะทำอะไรก็ได้สินะ
ข้าจะพูดหรือทำอะไรก็ได้
เพราะไม่มีใครทำร้ายข้าได้
ตราบใดที่มีข้าอยู่ ตลอดสามเดือนนี้
เจ้าจะไม่มีทางได้ทำอะไรสมใจแน่
อย่ามั่นอกมั่นใจนักเลย
ฮวาอู๋ชเว ทำไมยังอยู่นี่อีก
ฮวาอู๋ชเว
ข้าน่ะมีสหายไม่มากนักหรอก
ข้าดีใจที่มีเจ้าเป็นสหาย
ต่อให้อีกสามเดือน เจ้าฆ่าข้าในการประลอง
ข้าก็จะยอมรับโดยดี
ข้าสัญญาว่าจะไปหา จอมยุทธ์เยี่ยนที่เจิ้นเจียง
ช่วยไปบอกเขาทีว่าข้าไปไม่ได้
เขาพูดอะไรกับเจ้า
ข้าไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย
(เจิ้นเจียง)
เร่เข้ามาๆ เสื้อผ้าสวยๆ ราคาถูกๆ
กลับดีๆ นะขอรับ
(ภัตตาคารหยางจื่อเจียง)
ยังไม่ได้ข่าวจากอวี้หลางหรือ
ยังเลยขอรับ
- ตามหาเขาต่อไป - ขอรับ
นายท่าน เชิญทางนี้ขอรับ
นายท่าน โปรดรอสักครู่ ข้าจะรีบนำอาหารมาให้
เยี่ยนหนานเทียนหรือ
เขายังไม่ตายสินะ
จอมยุทธ์เจียง ต้องการเหล้าอีกกาไหมขอรับ
ท่านคือจอมยุทธ์แห่งเจียงหนานคนดัง
เจียงเปี๋ยเฮ่อหรือ
ชมเกินไปแล้ว
หากไม่เป็นการรบกวน ขอข้านั่งดื่มกับท่านได้ไหม
เชิญ
ข่าวลือในยุทธภพเป็นความจริง
เยี่ยนหนานเทียน รอดจากหุบเขาคนโฉดมาได้
ข้าห่างหายจากยุทธภพไปนาน
พอเริ่มออกเดินทาง
ข้าก็ได้ยินว่าตอนนี้ในยุทธภพ ไม่มีใครโด่งดังเกินท่าน
ไหนๆ วันนี้ได้เจอกัน เห็นทีคงต้องดื่มกันให้เต็มที่
จอมยุทธ์เจียง ทำไมไม่นั่งลงล่ะ
จอมยุทธ์เยี่ยน เชิญ
ข้าขอคารวะท่านหนึ่งจอก
เชิญดื่ม
เหตุใดเขาถึงจำข้าไม่ได้
เขาถูกทรมานในหุบเขาคนโฉด จนสูญเสียความทรงจำไปแล้วหรือ
หรือว่านี่เป็นกับดัก
เหตุใดถึงไม่ดื่มเล่า
ข้าไม่เคยคาดคิดว่าจะได้บังเอิญพบ เซียนกระบี่แห่งผืนพิภพ
เยี่ยนหนานเทียน วันนี้ที่นี่ในเจิ้นเจียง
ข้าชื่นชมนับถือท่านมาโดยตลอด
นับเป็นเกียรติอันสูงสุด ที่ได้พบท่านในวันนี้
เอาล่ะ
วันนี้ได้พบกันครั้งแรกทั้งที เราต้องดื่มกันให้เต็มที่
แน่นอน
ข้ายินดีอย่างยิ่งที่ได้พบท่าน มาดื่มกันให้หนำใจเถิด
ไม่เมา ไม่กลับ
พูดได้ดี
มา เอาเหล้ามา 30 ไห
ได้ขอรับ
ดูท่าทางเขาจะจำข้าไม่ได้จริงๆ
ตลอด 18 ปีที่ผ่านมานี้ ข้าคงเปลี่ยนไปมากนัก
เชิญดื่ม
สมใจจริงๆ
ดื่มกับท่านสนุกจริงๆ
แต่ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่ข้าไม่เข้าใจ
เหตุใดคนที่จิตใจดีที่สุด และชั่วร้ายที่สุด
ในยุทธภพ
ล้วนแซ่เจียงเหมือนกันหมด
ท่านหมายความว่าอย่างไร
เจียงเฟิง พี่น้องร่วมสาบานของข้า
เป็นยอดคนที่เปี่ยมไปด้วยศีลและสัตย์
นับว่าเป็นชายที่จิตใจดีที่สุด ในยุทธภพ
บ่าวของเขาก็แซ่เจียง
เจียงเฟิงเคยช่วยชีวิตเขา
เขาติดหนี้บุญคุณเจียงเฟิง อย่างใหญ่หลวง
แต่ทว่า บ่าวอกตัญญูผู้นั้น
ดันไปสมคบคิดกับคนชั่ว มาสังหารเจียงเฟิง
เจ้าคนชื่อเจียงฉินนั่น น่ารังเกียจนัก
ไม่เพียงน่ารังเกียจเท่านั้น
แต่เป็นชายที่เลวทรามต่ำช้า ที่สุดในโลก
เสียดายนักที่ข้าไม่รู้เลยว่า เจ้าคนต่ำช้านั่นหลบซ่อนอยู่ที่ใด
ข้ามาเจิ้นเจียงก็เพื่อตามหาเขา
หากข้าได้พบเขาล่ะก็
ข้าจะบดขยี้กระดูกเขาทีละชิ้นเสีย
จอมยุทธ์เยี่ยน
ข้าไม่ใช่เจียงฉิน
- ข้าต้องขออภัย - มิเป็นไร
ข้าคงดื่มมากไป
ได้ดื่มกับท่านเช่นนี้ นับเป็นเกียรติแก่ข้ายิ่งนัก
เป็นเกียรติสูงสุดของชีวิตเลย
มา ดื่มกันเถิด
ดี
เมื่อดื่มกับเพื่อนแท้
- พันจอกก็ยังน้อยไป - พันจอกก็ยังน้อยไป
มา
ดื่มอีก เอ้าดื่ม
- จอมยุทธ์เยี่ยนๆ - พันจอกก็ยังน้อยไป
จอมยุทธ์เยี่ยน
เยี่ยนหนานเทียน
อย่าได้โทษข้าเลย
ท่านน่าจะตายไปตั้งนานแล้ว
ที่แท้ท่านก็แสร้งเมาหรือ
เหล้าเพียงไม่กี่ไห ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก
เจียงเปี๋ยเฮ่อ
ท่านพยายามจะมอมเหล้าข้า แต่ตัวเองจิบเพียงเล็กน้อย
ข้าก็รู้เลยว่าท่านคิดร้าย
เจียงเปี๋ยเฮ่อ
เราไม่มีความแค้นต่อกัน
เหตุใดถึงคิดจะสังหารข้า
จะมีจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ อยู่พร้อมกันถึงสองคนได้อย่างไร
จะมีทั้งท่านและข้าไม่ได้
ท่านคิดว่าเราทั้งสอง จะอยู่ร่วมยุทธภพกันได้หรือ
ท่านเป็นจอมยุทธ์เพียงนาม
แท้จริงชั่วช้าสามานย์นัก
ซ้ำยังคิดใช้วิธีน่ารังเกียจเช่นนี้
หากวันนี้ข้าไม่กำจัดท่าน เพื่อประโยชน์ของยุทธภพทั้งปวง
ใครจะรู้ว่าวันข้างหน้า ท่านจะสังหารคนอีกเท่าไร
ท่านต้องสังหารข้าหรือ
- ใช่ - หากท่านสังหารข้า
ก็จะไม่มีใครบอกท่านได้ ว่าเจียงฉินอยู่ที่ใด
ท่านจะหาเขาไม่พบไปชั่วชีวิต
ท่านรู้หรือว่าเจียงฉินอยู่ที่ใด
ข้ารู้
เขาอยู่ที่ใด
ไหนว่าอยากสังหารข้าไม่ใช่หรือ
ลงมือเลยสิ
ขึ้นชื่อว่าเป็นจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่
ท่านขู่เข็ญให้ข้าพูดเช่นนี้
ไม่นับว่าเสียเกียรติอย่างยิ่งหรือ
ข้าจะบอกให้ก็ได้
แต่ว่า...
ท่านต้องรับปากกับข้าสองเรื่อง
ลองว่ามาสิ
ตั้งใจฟังเรื่องแรกให้ดี
นอกจากวันนี้ท่านจะห้ามสังหารข้าแล้ว
จากนี้ไป
ห้ามท่านทำร้ายข้าอีก แม้เพียงปลายก้อย
ก็ย่อมได้
ข้ารับปาก
เรื่องที่สอง
ข้าจะบอกท่านว่าเจียงฉินอยู่ที่ใด
แต่ท่านต้องปิดเป็นความลับ
ห้ามบอกผู้ใดทั้งนั้น
เรื่องนี้ข้าก็รับปาก
ข้าอยากสังหารมันด้วยตัวเอง
ไม่จำเป็นจะต้องบอกผู้อื่น
ใช่แล้ว
พูดได้ดี
แต่หากท่านสังหารเขาไม่ได้ล่ะ
หากข้าสังหารมันด้วยมือคู่นี้ไม่ได้
ก็ไม่มีผู้ใดทำได้แล้ว
ดี
ดีมาก
บอกมาสิ
เจียงฉินอยู่ที่ใดกัน
เขาอยู่ที่นี่
ข้านี่แหละ...
คือเจียงฉิน
ว่าอย่างไรนะ
- ท่านคือเจียงฉินหรือ - ใช่แล้ว
บ่าวผู้นั้นที่ส่งข่าวให้ท่าน
คนหลอกลวงที่ล่อท่าน ไปยังหุบเขาคนโฉด
ศัตรูที่ท่านฝันจะฆ่า อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ก็คือข้าเอง
เจ้าคนชั่วช้า
- ข้าจะสังหารเจ้าเสีย - เยี่ยนหนานเทียน
ท่านลืมสิ่งที่รับปากไว้แล้วหรือ
ขึ้นชื่อว่าเป็นจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่
หากข่าวที่ว่าท่านผิดคำพูดแพร่ออกไป
ไม่กลัวว่าผู้คน จะเย้ยหยันท่านเอาหรือ
เจ้า...
ท่านอยากตามหาเจียงฉินสุดชีวิต
ถึงได้รับปากว่าจะไว้ชีวิตข้า
แต่ตอนนี้
ท่านรู้แล้วว่าเขาอยู่ที่ใด
แต่กลับไม่อาจสังหารเขาได้
ไม่ใช่ชะตาลิขิตไว้หรอกหรือ
ได้
ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าไปก่อน
แต่อย่าดีใจไป
สักวันสวรรค์จะลงโทษเจ้า
ข้าจะรอวันนั้น
หิวจะตายอยู่แล้ว
มีใครอยู่ไหม
เจ้าจะไปไหน
เจ้าไปไหนมาล่ะ
ข้าตามหาเจ้าตั้งนาน
ข้าตื่นแต่เช้า แต่มื้อเช้าก็ไม่มาสักที
หิวจะแย่
อยู่ในสายตาข้า อย่าคิดเล่นตุกติกจะดีกว่า
ก็ได้ๆ
เจ้าฝีมือเก่งกาจและยิ่งใหญ่
ข้าสู้ให้ตายก็หนีไม่พ้นหรอก
รู้ตัวก็ดี
อร่อยจัง
อร่อยจริงๆ นะ
เจ้าไปซื้อติ่มซำพวกนี้มาจากไหน
ข้าไม่เคยกินของอร่อยเท่านี้มาก่อน
กินไปเสีย อย่าพูดพล่ามไร้สาระ
เจ้าไม่เคยถอดหน้ากากเลย แล้วเจ้ากินอย่างไร
กินไม่สะดวกเห็นๆ ข้าช่วยถอดดีกว่านะ
เจ็บนะ
ปล่อยนะ ข้าจะไม่ถอดหน้ากากเจ้าแล้ว
ปล่อยข้า
- เจ็บเหลือเกิน - ข้าขอเตือนไว้นะ
สามเดือนนี้ หากเจ้าไม่ประพฤติตนให้ดี
- เจ้าจะต้องเสียใจ - ตกลง
ข้ารับปาก
ปล่อยข้าเถิด
แขนขาเจ้าผอมแห้งขนาดนี้ แต่แรงเยอะชะมัดยาด
คราวนี้อะไรอีก
ข้าต้องไปปลดทุกข์หน่อย
- คิดจะมาไม้ไหนอีก - ข้า...
ข้าต้องไปปลดทุกข์จริงๆ นะ
ไม่ว่าใครก็ต้องปลดทุกข์กันทั้งนั้น เรื่องด่วนมันห้ามกันได้ที่ไหน
- ข้าทนไม่ไหวแล้ว - เจ้าไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
มันจะราดกางเกงแล้ว
หากที่นี่เหม็นหึ่งขึ้นมา เจ้าจะกินไม่ลงเอานะ
กล้าดีอย่างไร
แม้เจ้าจะเก่งกาจเพียงใด
ต่อให้บินบนฟ้าหรือดำดินได้
ก็มาห้ามคนอื่นไปปลดทุกข์ไม่ได้นะ
หากเจ้าไม่ให้ข้าไป
ก็เหลือเพียงทางเดียว
เจ้าต้องสังหารข้าที่นี่เดี๋ยวนี้
มิเช่นนั้น...
มิเช่นนั้น ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว จะราดแล้ว
- ข้าต้องไปแล้ว - ไปเสีย
(สุขา)
นี่เจ้าตายอยู่ในนั้นแล้วหรือไง
เกือบเสร็จแล้ว
ขนาดข้าทำธุระอยู่ในส้วม เจ้ายังมาเฝ้าอีก
น่าอายเสียจริง
ค่อยยังชั่วขึ้นเยอะ
รู้สึกโล่งเหลือเกิน
เหตุใดใช้เวลานานนัก
ข้าไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวัน ก็ต้องใช้เวลาหน่อยสิ
ลำไส้ของข้าโล่งสบายเหลือเกิน
ร่างกายของข้าเบาหวิวแล้วตอนนี้
คราวนี้เป็นอะไรอีก
ข้าหิว
เหตุใดเจ้าถึงปัญหาเยอะนัก
เอาออกแล้วก็ต้องเอาเข้าไม่ใช่หรือ
นี่ ไหนบอกจะไปกินข้าวกันไม่ใช่หรือ
พาข้ามาที่นี่ด้วยเหตุใด
ที่นี่เจ้าจะประพฤติตัวดี
แล้วเจ้าล่ะ จะไม่เฝ้าข้าแล้วหรือ
ข้าสกัดจุดเจ้าแล้ว คงขยับไม่ได้ด้วยซ้ำ
แล้วจะไปไหนได้
นี่ ตอนนี้ข้าขยับไม่ได้เลยสักนิด
เจ้าไม่ห่วงความปลอดภัยข้าหรือ
ป่ารกร้างนี้ไร้ผู้คน
ปลอดภัยที่สุดแล้วสำหรับเจ้า
เจ้าปีศาจเฒ่าอัปลักษณ์นี่พูดถูก
ป่ารกร้างนี่ไม่มีใครอยู่สักคน
หมดหวังที่จะขอให้คนช่วย
หากยังอยู่บนนี้ ข้าไม่มีโอกาสหนีแน่
นี่ หากฝนตกเล่าจะทำอย่างไร
ร่างกายข้าอ่อนแอ ข้าป่วยง่ายจะตายไป
หากข้าแค่ป่วยก็คงไม่เป็นไร
แต่หากข้าตายขึ้นมา เจ้าจะไม่เสียชื่อหรอกหรือ
จำได้ไหม เจ้ารับปากฮวาอู๋ชเวแล้ว
ว่าจะไม่ให้ข้าบาดเจ็บแม้แต่นิดเดียว
เจ้าจะกลับคำหรือ
ไม่ว่าเจ้าจะป่วยเป็นอะไร ข้าก็รักษาได้
ก็ไม่แน่นักหรอก
หากมีนกยักษ์โฉบมา
แล้วจิกตาข้าเล่า
เจ้ารักษาได้หรือ
เหตุใดถึงน่ารำคาญเช่นนี้
ปกติข้าก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ
นอกจากกวนประสาทคนอื่นเล่น
หากเจ้าไม่ชอบ เจ้าสังหารข้าตอนนี้เลยก็ได้
หากข้าตายก็กวนใจเจ้าไม่ได้แล้ว
หุบปากไม่เป็นหรืออย่างไร
ข้าเป็นคนถ่ายเยอะ กินเยอะ พูดพล่ามไร้สาระก็เยอะ
มาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว
เจ้าสกัดจุดใบ้ข้าสิ แบบนั้นข้าก็พูดไม่ได้แล้ว
แต่ข้าเคยได้ยินมาว่า จุดใบ้สกัดได้ไม่เกินสิบชั่วโมง
มิเช่นนั้นคนคนนั้นจะตายเอา
หากเจ้าคิดจะสกัดจุดใบ้ข้า
เจ้าก็ต้องกลับมาคลายจุด ให้ข้าทุกๆ สิบชั่วโมง
แบบนั้นคงวุ่นวายน่าดู ไม่คุ้มกันเลย
เจ้านี่รู้เยอะไม่เบา
ข้ารู้วิธีที่ดีกว่านี้นะ
ในบรรดากลยุทธ์ทั้งหลาย การถอยคือทางที่ดีที่สุด
เจ้าไปจากตรงนี้ก็ไม่ได้ยินข้าแล้ว
แล้วจิตใจเจ้าก็จะสงบสุข
ข้าก็ตั้งใจจะทำเช่นนั้นแหละ
เจ้าปีศาจเฒ่าอัปลักษณ์ไปสักที
พอฮวาอู๋ชเวมาช่วยข้า ข้าก็จะไม่เจอนางอีก
เจ้าได้ยินหรือ
เจ้าว่าฮวาอู๋ชเวจะมาช่วยเจ้า
เขารู้ได้อย่างไรว่าเจ้าอยู่ที่นี่
ก็ได้ ข้าจะบอกตามตรง
ข้าสนิทกับฮวาอู๋ชเวมาก
เรามีรหัสลับกัน
ถ้าอยู่ในระยะสิบลี้ เขาจะได้ยินข้า
ขอเพียงข้าผิวปากส่งสัญญาณ เขาก็จะหาข้าเจอ
เจ็บชะมัดยาด
เจ็บจะตายแล้ว
ลุกขึ้นแล้วตามข้ามา
เจ้ารู้ไหมว่า เงินเป็นสิ่งที่ดีที่สุดบนโลก
ต่อให้ภัตตาคารปิดหมดแล้ว
แต่ถ้ามีเงิน เราก็ทำได้ทุกอย่าง
ขอเพียงเจ้ายอมจ่าย
ภัตตาคารเหล่านี้ก็จะเปิดประตู แล้วทำอาหารให้เจ้าทาน
(ภัตตาคารซานเหอ)
ตรงนี้มีภัตตาคาร
- "ภัตตาคารซานเหอ" หรือ - เคาะประตูสิ
ร้านนี้ทำอาหารเจียงเจ้อ
ไม่เอา ข้าไม่อยากกิน
ร้านนี้ล่ะ
(เจินเป่ยผิง)
"เจินเป่ยผิง" หรือ
ร้านนี้ทำอาหารเหนือแน่นอน
ข้าไม่กินอาหารเหนือ
ไปร้านอื่นกันเถอะ
เพราะอะไร
ทนๆ กินไปไม่ได้หรืออย่างไร
แน่นอนว่าไม่ได้
ฟังนะ
คนเราทรยศสหายได้ แต่ทรยศกระเพาะตัวเองไม่ได้เด็ดขาด
เพราะสหายอาจทรยศเจ้าได้ทุกเมื่อ
แต่กระเพาะจะอยู่กับเจ้าตลอดไป
ข้าถึงได้เลือกกินไงล่ะ
หากต้องฝืนใจกินของที่ไม่ชอบ ข้ายอมอดตายดีกว่า
ทุกคนในใต้หล้าล้วนเกรงกลัวข้า
แต่เหตุใดเจ้าถึงไม่กลัว
ข้ารู้ว่าเจ้าสังหารข้าไม่ได้
เหตุใดข้าต้องกลัวด้วย
ตรงนั้นยังมีอีกร้าน
ไปดูกันเถอะ
"ภัตตาคารจ้วงเหยวียน อาหารเสฉวนต้นตำรับ" หรือ
อันนี้ข้ากินได้ ข้าชอบอาหารเสฉวน
ท่านถง เชิญเข้าข้างในขอรับ
มัวรออะไรอยู่เล่า
แม้จะสวมหน้ากากทองแดง แต่เขามีทองแท้มากมายเหน็บอยู่ที่เอว
เทพแห่งความมั่งคั่งอยู่นี่แล้ว ยังมัวรีรอไม่ต้อนรับอีก
ขออภัยด้วยขอรับ
ร้านเรา...
ปิดแล้วขอรับ
"ปิด" หรือ
ข้าไม่สนว่าจะปิดหรือไม่ เขาอยากกินอะไรก็ไปทำมาให้เสีย
หากขาดแม้เพียงอย่างเดียว ข้าจะสังหารเจ้าเสีย
ถูกใจจริงๆ
ได้ออกมาข้างนอกกับคนที่ ชอบสั่งอย่างเจ้าช่างถูกใจข้านัก
บริกร สั่งอาหารหน่อย
นายท่าน รับอะไรดีขอรับ
จดให้ดี
ข้าเอาไก่ฉีก เครื่องเคียงเย็น หมาล่าเอ็นหมู
หมูผัดน้ำกระเทียม เป็ดอบใบชา หางวัวตุ๋น
และปลาราดเต้าเจี้ยวหมักรสเผ็ด
จำได้ใช่ไหม ดี ไปได้แล้ว
ดึกแล้วข้ากินเยอะมากไม่ได้ สั่งสุ่มๆ ไปไม่กี่อย่างก็พอ
นี่ กลับมานี่ก่อน
เอาเหล้าดีๆ มาด้วย
จู๋เย่ชิงหรือฮวาเตียวก็ได้
สัก 20 หรือ 30 ชั่ง
ต้องขออภัยจริงๆ
เหล้าของเราขายหมดแล้วขอรับ
"ขายหมดแล้ว" หรือ
หากขายหมดแล้ว ก็ไปหาจากที่อื่นมา
ได้ขอรับ
(ภัตตาคารจ้วงเหยวียน อาหารเสฉวนต้นตำรับ)
อร่อยยิ่งนัก
มัวยืนอยู่ทำไมเล่า
มันน่าอายนะเวลานั่งกินอยู่คนเดียว
อาหารพวกนี้อร่อยมาก
เจ้าไม่อยากชิมหน่อยหรือ
มาเถอะๆ
ลองดมดูสิ
หอมน่ากินใช่ไหมล่ะ
ดมดูสิ
เจ้าไม่ชอบกินตูดไก่หรือ
มันเป็นอาหาร ที่อร่อยที่สุดในโลกเลยนะ
กลิ่นไม่น่าพิสมัยเท่าไรแต่รสเลิศนัก
เมื่อกัดลงไป เจ้าจะได้ยินเสียง
ไขมันระเบิดในปากเจ้า
ตูดไก่ไม่ได้ทำอะไรให้เจ้าเสียหน่อย เจ้าทำเช่นนั้นกับมันด้วยเหตุใด
ขอแนะนำนะ เจ้าปล่อยข้าไปเถอะ
หยุดทรมานตัวเองได้แล้ว
ปล่อยเจ้าไปหรือ
ฝันไปเถิด
ต่อให้เจ้าเสนอจะปล่อยข้าตอนนี้ ข้าก็ไม่ไปหรอก
มีคนคุ้มกันยามหลับ มีคนจ่ายยามดื่ม
ชีวิตดีๆ เช่นนี้จะหาได้จากที่ไหนอีก
ข้าอยากให้เจ้าใช้ชีวิต อย่างมีความสุขไปก่อน
ตอนตายเจ้าจะได้ยิ่งทรมาน
ข้าไม่ทรมานหรอก
ข้าลองคิดดูดีๆ แล้ว
ตายด้วยน้ำมือฮวาอู๋ชเว ยังดีกว่าตายด้วยน้ำมือคนอื่น
เจ้าไม่เกลียดชังเขาหรือ
เหตุใดข้าต้องเกลียดด้วย
ป้าเขาสังหารพ่อแม่เจ้า
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขาเล่า
ข้าขอถามอะไรหน่อย
เหตุใดเจ้าถึงอยากให้ข้าเกลียดเขานัก
เจ้าจะเกลียดเขาหรือไม่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า
ก็นั่นน่ะสิ
มันไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้าเลย
แล้วเจ้าจะสนใจอะไรนักหนา
เจ้าอยากให้เขาสังหารข้า ด้วยมือตัวเอง
แต่ก็บอกเหตุผลไม่ได้
ไม่คิดว่ามันแปลกหรือ
เขาเกลียดเจ้าก็เลยอยากสังหารเจ้า
แปลกตรงไหนกัน
เจ้ารู้ได้อย่างไรว่า เขาเกลียดข้าหรือไม่
เขา...
จำเป็นต้องเกลียด
ดูสิ
นั่นแหละสิ่งที่แปลกที่สุด
เจ้ากับประมุขวังบุปผา ปลิดชีพข้าได้ในพริบตา
เหตุใดถึงไม่ลงมือเองเล่า
ข้าว่าอันที่จริงเจ้าไม่สน การตายของข้าเลยสักนิด
เจ้าสนแค่ว่าข้าต้องตาย ด้วยน้ำมือของฮวาอู๋ชเว
จะอย่างไรเจ้าก็ต้องตาย
ตายด้วยน้ำมือใครก็ไม่ต่างหรอก
ต่างมากเลยล่ะ
อีกอย่าง ความสัมพันธ์เบื้องหลัง ก็สุดแสนจะซับซ้อน
ข้ารู้แค่ว่ามันต้องมีเหตุผลสำคัญ
เพียงแต่ยังนึกไม่ออกว่าคืออะไร
มันเป็นความลับ
เจ้าจะไม่มีวันได้รู้
มันจะลึกลับขนาดไหนเชียว
ข้าไม่เชื่อหรอกว่า นอกจากเจ้าแล้วจะไม่มีใครรู้อีก
เจ้าทายไม่ผิดหรอก
ยังมีอีกคนที่รู้
ผู้ที่รู้ความลับนี้มีเพียงสองคน
แต่พวกเขาไม่มีวันบอกเจ้า
ประมุขวังบุปผาต้องรู้ความลับนี้แน่
แน่นอน
เจ้าเพิ่งบอกว่า ความลับนี้รู้กันแค่สองคน
ประมุขวังบุปผามีกันสองพี่น้อง
ดังนั้นเจ้า...
คือเยาเยว่หรือเหลียนซิงล่ะ
เจียงเสี่ยวหยู
ข้าขอเตือน อย่าทึกทักเอาเอง ว่าเจ้าฉลาดกว่าเรา
ผู้อาวุโสเยี่ยน
เหตุใดเจียงเสี่ยวหยูถึงไม่มา
เขาถูกกักตัวอยู่
เกรงว่าจะไม่อาจไปไหนมาไหนได้
ใครกักตัวเขาไว้หรือ
ผู้อาวุโสที่สวมหน้ากากทองแดง
เขาเรียกตัวเองว่าท่านถง
ข้าท่องยุทธภพมาหลายสิบปี
ไม่เห็นเคยได้ยินว่ามีคนชื่อท่านถง
เจ้ากุชื่อนี้ขึ้นมาเองใช่หรือไม่
ข้าเพียงพูดความจริง
คิดว่าข้าจะเชื่อเจ้าหรือ
เจ้าสังหารเจียงเสี่ยวหยูแล้วใช่ไหม
ข้าพยายามทำสิ่งที่ได้รับมอบหมาย อย่างสุดความสามารถ
ข้าพูดความจริง
กล้าดีอย่างไรมาโกหกข้า ไม่กลัวข้าสังหารเจ้าหรือ
ข้าเคยประมือกับท่านแล้ว
ข้ารู้ว่าข้าไม่อาจสู้ท่านได้
หากท่านยังไม่เชื่อข้า
อยากสังหารข้าก็เชิญ
คำบรรยายโดย: ฐิตา วีระมนทนาศักดิ์